…. ofwel eindpunt. Dit is bericht nummer 1371 en het is het laatste: 5 jaar lang heb ik mijn zin en mijn onzin over jullie uitgestort, het wordt tijd voor wat nieuwe dingen in mijn leven. Ik zal het mogelijk druk gaan krijgen op het APX (zoek het maar op…), schrijven doe ik bij Opinio, voor mn duits, en de opbouw van een kennissenkring hier (en dat lukt wonderwel…) en eigenlijk vind ik het ook gewoon welletjes.

Je schijnt er boeken van te kunnen laten maken, lijkt me leuk, 5 jaarboeken met toch een stukje persoonlijke geschiedenis….altijd leuk voor degeen die dat ooit erft. Als ik die boeken heb, denk ik dat ik de zaak hier definitief dichtgooi, hup, de vuilnisbak in. Ik zei het boven al, het waren de vijf meest stormachtige jaren van mijn leven, maar ik heb het gevoel dat de storm nu wat is gaan liggen, het is tijd voor iets nieuws, iets anders, geen platgetreden paden meer…..

Door al de jaren heen zijn er toch een paar heel vaste bezoekers geweest: mijn kleine (nu niet meer natuurlijk) vriendinnetje, die me een fles wijn en een brief van haar moeder kwam brengen toen ik wegging (groet haar..), en die ELKE dag langskomt om te kijken wat die ouwe gek nou weer heeft opgeschreven. Familie Jip, komt ook nog regelmatig langs, dank voor de belangstelling….. 126: je weet me zonder dit ook wel te vinden, dacht ik…. het wordt weer eens tijd voor een Schlemmerpfanne, vind je niet? En zo zijn er nog wel meer op te noemen, TGV, de Kevertjes, en nog een paar, maar dit waren de meest regelmatige bezoekers…. Het ga jullie goed!

De laatste foto’s: Ik ben bezig een steencirkel te leggen onder de vuurschaal. Dat betekent dan wel dat je een centimer of 10 ingetrapte grindgrond moet verwijderen en dat is een pokkewerk, je komt er met een spa gewoon niet in….maar…het vordert!

En voor de rest…….

….. dag vogels (Lansje, mijn nieuwe bewoner),

….. dag bloemen,

…..ik ben vertrokken (let ook even op de rails…)

~~~~~~~~~~~~~~

Liebe Freunde,

Das hier war mein letzter Beitrag: nach fünf Jahre ist alles schon gesagt was es zu sagen gab, alles fotografiert was es zu fotografieren gab und für’s übrige reicht es, ein für allemal. Es waren (für mich) sehr wichtige Jahre wo viel is passiert, viel geweint, aber wo auch viel gelacht worden ist. Jetzt ist es etwas ruhiger, das APX ruft, Opinio ruft, und ich möchte auch endlich mal was lesen……..wir sehen uns beim nächsten Stammtisch, bestimmt!!!